ده شب شعر در انستیتو گوته مهرماه ۵۶

ده شب شعر در انستیتو گوته مهرماه ۵۶








برای شنیدن فایلهای صوتی مربوط به شبهای شعری که درمهرماه سال۱۳۵۶ در انستیتو گوته برگزار ‌شد؛ بر روی اسامی شعرا یا نویسندگان رایت کلیک کنید و گزینه‌
save target as را انتخاب کنید.
شب اول
رحمت الله مقدم مراغه ای، بیان نامه هیأت دبیران موقت کانون را می خواند.
سیمین دانشور در مورد مسائل هنر معاصر سخنانی ایراد می کند.
شعرخوانی:

شب دوم:
منوچهرهزارخانی راجع به ضرورت آزادی قلم و فشار و اختناق موجود در فضای فرهنگی آن روزگار سخن می گوید.
شعرخوانی:

شب سوم:
شمس آل احمد در مورد تاریخچه «کانون نویسندگان ایران» سخن می گوید و به موارد سانسور صریحا اشاره و آنها را بر می شمرد.
بهرام بیضایی پیرامون موقعیت تئاتر و سینما سخن می گوید. شاید این سخنرانی را بتوان در زمره اولین اشاراتی دانست که سانسور را تنها منحصر به دولت نمی داند و عنوان می کند که می توان افکار عمومی را همواره در سطحی قرارداد که خود این وضعیت مانع رشد فرهنگی شود و خود افکار عمومی نیز در زمان هایی نقش سدی را در برابر تحول ایده ها و اندیشه های مترقی بازی کنند.
شعرخوانی:

چهارمین شب:
زنده یاد غلامحسین ساعدی «پیرامون شبه هنرمند» سخن می گوید، ساعدی، شبه هنرمند را کسانی می نامد که با حاکمیت و سیستم موجود همکاری می کنند.
شعرخوانی:

شب پنجم:
باقر مؤمنی پیرامون سانسور و عوارض راجع به آن سخن می گوید.
شعرخوانی:

شب ششم:
صحبتهای هانس بیکر و بیانیة هیئت دبیرانموقت کانون نویسندگان ایران
شعرخوانی:
هوشنگ گلشیری در آن زمان برای اولین بار موضوع «جوانمرگی در نثر معاصر فارسی» را مطرح می کند، گلشیری می گوید. «بسیاری از نویسندگان ایرانی، هیچگاه فرصت نکردند که در شرایط مطلوبی قلم بزنند، این شرایط نامطلوب اجتماعی همواره آنان را در حداقل ظرفیت خلاقه خود قرار داده است.»چنین مقوله ای در آن برهه زمانی به دلیل بدیع بودن نگاه به این مقوله بسیار مورد توجه مخاطبان قرار می گیرد.

شب هفتم:
اسلام کاظمیهکه از بنیان گذاران کانون نویسندگان ایران و عضو اعضای مؤسس کانون بوده است، پیرامون تاریخچه کانون نویسندگان و ارتباط آن با قانون اساسی سخن می گوید.
داریوش آشوری در سخنرانی خود با عنوان«شعر آزادیست» قلمرو آزادی درونی انسان را در شعر مطرح می کند
شعرخوانی:
/ 0 نظر / 8 بازدید